Thuiskomst

Dag iedereen, ik ben nu terug thuis. Ik heb fijn genoeg al vele felicitaties mogen ontvangen. Ik wil iedereen die dit leest trouwens bedanken om mijn blog te volgen. Ik kan iedereen de Camino warm aanbevelen. Groetjes!

Santiago

Eindelijk ben ik aangekomen. Het gevoel is onbeschrijflijk wanneer je, na een week fietsen naar een bepaald punt, dat doel vanaf een heuvel voor je ziet liggen. Gisteren gebeurde er een stom ongeluk. Op 20 km voor het einde reed ik mijn band lek. Tot dan toe had ik geen enkel probleem gehad met mijn fiets, en nu stond ik daar. Jasper had mijn plakgerief nog, dus kon ik weinig doen dan verderstappen. Na een tijdje stopte Marcos bij me, een behulpzame Madrileen die mijn band plakte. Zo kon ik alsnog op de fiets mijn doel halen. In Santiago heb ik mijn pelgrimsdiploma, het zogenaamde compostelaat, opgehaald en een misviering bijgewoond. Het centrum van de stad (100 000 inwoners) bulkt van de toeristen, souvenirwinkeltjes en straatmuzikanten (de traditionele gaita, een soort doedelzak, is hier erg in trek). Santiago verschilt dus hard van de voorgaande steden, naar is zeker de moeite waard. Vandaag komt Jasper normaal aan. Straks ga ik nog eens naar een speciale mis waar pelgrims een ereplaats krijgen. Morgen nemen ze normaal de trein huiswaarts. Adios...

Morgen aankomst

Het is nu bijna zover. Ik ben mijn eindbestemming tot op 50 km genaderd. Morgenmiddag rijd ik de stad van Sint-Jacob binnen. Galicië, de regio waarin ik me nu bevind, is prachtig, maar anders dan het binnenland. De ligging bij de kust zorgt voor meer groen en bloemenweiden. Vanmorgen was er ook mist. Het is kortom anders dan het droge en dorre binnenland. Gisteravond had ik in een albergue op een bergtop Frank ontmoet, een leraar uit Mortsel die van thuis uit met de fiets vertrokken was en nu een maand onderweg was. Leuk om toch tegen de verwachtingen in met iemand te hebben kunnen eten die avond. Zelf ben ik blij dat de fietstocht bijna ten einde loopt. Geleidelijk treedt een zekere verzadiging op, ondanks de pracht van het land. Ik houd jullie op de hoogte. Adios...

Het einde nadert

Beste lezers, schrik niet van mijn volgende mededeling, want het is niet wat het lijkt. Jasper en ik hebben gisteren beslist een tijdje apart te fietsen. We hebben helemaal geen ruzie. Het ligt aan het volgende. We leggen andere klemtonen tijdens de reis. Ik wil vooral snel naar Santiago doorfietsen om vervolgens daar een tweetal dagen te kunnen blijven en ruim de tijd te hebben om de terugtocht te plannen, terwijl Jasper voldoende haltes onderweg wil inbouwen (abdijbezoek, het lezen van een boek,...) en de tijd op de eindbestemming zelf wil beperken. Tevens hebben we beiden nood aan wat "eenzaamheid". Vandaar dus deze plotse wending. De tocht verloopt aangenaam en rustig. De koelte van het begin van de reis heeft plaats geruimd voor schroeiende hitte overdag. Regendagen lijken hier in het binnenland niet te bestaan. Daarom fiets ik doorgaans zonder t-shirt. In Leon hadden Jasper en ik nog het nachtleven verkend. Er was werkelijk veel te doen en te zien. Jong en oud feestten er de hele nacht. We hadden trouwens twee toffe Nederlanders ontmoet daar. Op dit moment bevind ik me op 1500 m boven de zeespiegel in een pittoresk bergdorp. Hier is een vreemde mix aanwezig van mediterrane en alpiene landschapselementen. Nu ga ik mijn toch verder westwaarts zetten. Ik hoop dat thuis alles ook goed gaat. Groetjes...

Op weg

Na een bezoek aan Burgos zijn we verdergetrokken in de richting van Leon. Gisteren was echt een aangename dag: mooi weer, wind in de rug, pittoreske dorpjes en aan het eind van de dag een verlaten meertje waar we een hele tijd vertoefd hebben. Ik raad iedereen deze streek ten zeerste aan als vakantiebestemming. Vandaag hopen ze in Leon aan te komen en eventueel wat van het avondleven hier te ontdekken. Groetjes

Eerste drie dagen

Beste allen, op dit moment bevind ik me met Jasper bij een internetpunt in Burgos, de oude hoofdstad van Castilië en een echte aanrader voor de cultuurtoerist. De vorige drie dagen waren zeer zwaar. Eenmaal aangekomen, konden we ons verwachten aan een dag van koude en gietende regen, blijkbaar niet uitzonderlijk voor de noordkust. We fietsten naar Pamplona, de stad van de stierenlopen en, hoewel in Navarra gelegen, cultureel helemaal Baskisch. Na een overnachting bij een Vlaams koppel gidste Wolfgang, een Duitse man met ijzersterke conditie, ons naar hier. De dagtochten zijn zwaar, maar geven veel voldoening. Gelukkig is het nog niet te warm geweest. Tot binnenkort.

De laatste voorbereidingen

Ik schrijf dit bericht ongeveer 24 uur voor het vertrek. M'n ouders zullen me naar Brussel brengen, waar ik met Jasper op een snelle nachttrein stap met bestemming Irún, een Baskisch kust- en grensplaatsje. Van daaruit vertrekt de Camino del Norte of kustroute naar Santiago. Die optie nemen we echter niet. We zullen aansluiten op de Camino Francés of hoofdroute, die in het binnenland en op relatief grote hoogte gelegen is (zie kaartje). De weg, die overigens een millennium oud is, wordt gemarkeerd door Sint-Jakobsschelpen. Op regelmatige afstanden bevinden zich albergues, slaapplaatsen voor pelgrims.

Doorgaans leggen pelgrims de weg van thuis uit te voet af, waarna de diehards een even lange terugreis aanvatten. Jasper en ik koesteren net wat minder ambitie. We vertrekken dus met de fiets halfweg en zullen vanuit Santiago per trein terugkeren. Zelf heb ik mijn mountainbike laten opkalefateren tot toerfiets.