Dag lezers,

Jasper en ik zijn goed teruggekeerd in eigen land. De reis was zonder meer geslaagd. Het wordt iets om nog lange tijd op terug te blikken. Bedankt voor jullie interesse!

Beste allen,

We zijn aan onze laatste dag in Santiago de Compostela toe. Jasper en ik hebben hier al heel wat interessante contacten gelegd. Gisterenmiddag hebben we in de mis het fameuze wierookvat zien zwieren!

Voor hen die het nog niet weten: we hebben wat probleempjes gehad met onze bankkaarten. Gisteren kwamen we echt zonder geld te zitten! Gelukkig is mijn moeder zo goed geweest om onze jeugdherberg met een overschrijving van thuis uit te vergoeden. Dank, moeder! Bovendien kunnen we als pelgrims driemaal daags lekker gratis eten in Los Reyes Catolicos, een refugium dat rond 1500 door het beroemde vorstenpaar Ferdinand en Isabella werd opgericht om vermoeide pelgrims met honger te soigneren en dat nog steeds bestaat. Vandaar ook onze oprechte, postume dank aan dit echtpaar! Voorts ook dank aan de pelgrims die ons wat eten en drinken toeschieten. Zo zien we maar: op de Camino sta je er nooit alleen voor!

Morgenvroeg nemen Jasper en ik de bus richting Irun. Vandaaruit nemen we overmorgen de trein naar België. Bij mijn weten ben ik nog nooit zo lang van huis weggeweest. Het is al een zeer geslaagd onthechtingsexperiment geweest!

Groeten

Beste Caminovrienden,

Zonet maakten we de hoogmis mee waarin naar het land van herkomst en de vertrekplaats van de pelgrims wordt gerefereerd. We zijn (eindelijk) in Santiago.

De voor-voorlaatste dag was onze koninginnenrit: vertrokken in Lubian en 125 km gefietst naar Ourense. De voorgaande dagen legden we gemiddeld 65 km af, ofwel 2 dagetappes caminante. Dat liet ons toe de camino te nemen, hetgeen authentieker is dan de carretera (steenweg). Toegegeven, de koninginnenrit namen we de carretera. Twee extra factoren die het een epische rit maakten waren de loden hitte en de steile beklimmingen. We zaten in de Montes de Leon en deden tweemaal een beklimming van ongeveer 400 meter.
Eenmaal aangekomen in Ourense, bleek een toeristentreintje voor €0.85 naar de rivier te Ourense te rijden, waar er gratis publieke warme baden zijn. Net wat twee stikkapotte pelgrims nodig hebben.

Donderdag reden we van Ourense naar A Laxe. De uitlopers van Montes de Leon waren taai. Om Ourense des ochtends uit te raken dienden we enige honderden meters te klimmen. Tijdens het ontbijt in een cafeteria smulden we het heerlijke "pan de Cea", een beschermd streekproduct (vergelijk met het label van Geraardsbergse mattetaarten) dat volgens aloude traditie wordt gebakken in halfbolvormige ovens.
Een van de hoogtepunten op de camino mozarabe was het klooster van Oseira. Dit Cisterciënzerklooster werd gesticht in de 12de eeuw, is opgetrokken in Romaanse stijl waaraan angelsaksische (Cambridge) gotische elementen en barokke beschildering zijn toegevoegd. Ik genoot van een rondleiding door een van de 14 residerende paters. Ik zie veel gelijkenissen met het klooster van Orval: gerenoveerd in het interbellum, Orval brouwt bier, Oseira bakt brood en distilleert kruidenlikeur, de paters leven volgens de regel van Benedictus in een pittoreske abdij. Op zulke plaatsen proeft en ruikt men de aloude monastieke spiritualiteit.

Eindelijk zijn we aangekomen! Jasper en ik hadden enkele dagen geen toegang tot het internet. Daarom is het even geleden dat we nog van ons laten horen hebben. De voorbije dagen waren fysiek erg uitputtend. We hebben ons een weg gebaand door de Montes de Leon, een keten met pieken tot 1300 m waarover we ons een weg moesten banen. Daarbij komt dat heel Spanje op dit moment kreunt onder de hitte (met uitschieters tot ver in de 40 graden in hartje Spanje). Ook in het toch maritieme Galicië stijgt het kwik dagelijks tot meer dan 35 graden. Daarom... een grote vreugde toen we de kathedraal van Sint-Jakob zagen opdoemen (nadien reed Jasper nog zijn eerste lekke band). We hebben een geweldig adresje gevonden hier onder andere pelgrims. We hebben nog een weekend voor ons hier. Maandag nemen we de bus naar Irun. Ik vond de reis al fantastisch. Hopelijk amuzeren we ons hier nog in Santiago (hoewel ik er niet aan twijfel).

Groeten

Jasper en ik verblijven in Salamanca, nu al voor de tweede nacht. We hadden nood aan een rustdag. Gelukkig hebben we een enorm sympathieke hospitalero ontmoet, afkomstig uit Toulouse. Hoewel het niet de bedoeling is volgens de albergue-filosofie, mogen we toch twee nachten blijven slapen. Gisteravond hebben we hier het nachtleven verkend. Vandaag gewoon wat rondgekuierd. Salamanca is in feite het Leuven van Spanje. De stad staat bol van historische gebouwen, waarvan er veel aan de universiteit toebehoren. Er zitten ook nu tijdens de zomer heel wat studenten in Salamanca. Ze volgen taalcursussen Spaans, die hier zeer populair schijnen te zijn. Hier kan ik eindelijk al eens in het Engels mijn weg vinden.

Het valt me op hoe stadsgericht de Spanjaarden zijn. De steden die ik al bezocht heb, zijn geplaveid met marmer in de hoofdstraten. Er zijn overal brede voetpaden en er zijn talloze pleintjes en parkjes (en straatmuzikanten). De universiteitsgebouwen lijken ook veel verzorgder dan in Leuven. Jasper heeft de smaak helemaal te pakken en zou hier gerust kunnen studeren :) (Ik ook hoor.). Er lopen hier ook heel wat toeristen rond (heb al veel Nederlands gehoord).

Kortom: Salamanca is een echte aanrader!

Morgenvroeg spring ik weer met Jasper op de fiets.

Gisterenavond niet zelf moeten koken: ik had in Bejar verse groenten, pasta en verse vis (1kg) gekocht maar dat werd door de kok in de albergue van don Blas in het dorpje Fuenterroble klaargemaakt. Enige nadeel was dat het avondmaal om 21 uur plaatsvond en dat Mathias en ik heel vermoeid waren van de voorgaande nacht onder de blote hemel in Baños de Montemayor.

Interessante gesprekken aan het portaal van de herberg met een Duitser en een leerkracht geschiedenis van de Canarische eilanden.

's Anderendaags (2 augustus) vertrok de Duitser om 4 u. Ik kon de slaap niet meer vatten en besloot dan maar in de gezellige huiskamer wat te lezen met een tas koffie binnen handbereik. Na een klein ontbijt vertrok ik om 6 u. Het was nog donker en dat maakte dat het hard zoeken was naar de gele pijlen die de camino aanduiden. Gelukkig was het volle maan en had ik de pelgrimsgids met plannetje bij de hand.

Ik nam een fout pad, waardoor ik oog in oog kwam te staan met een koe voorzien van vervaarlijk ogende horens. Toch laat een dappere Belg zich daardoor niet afschrikken. In het volgende dorpje wees een vriendelijke mens me de weg. Uiteindelijk reed ik bijna parallel (3km meer ten westen) met de camino. Zo beklom ik de sierra met talloze windmolens via de andere bergflank. Daarmee overschreed ik het hoogste punt van de via de la plata: Pico Dueñas.


Daarop volgde een prachtige hoogvlakte met typisch Spaanse koeien, zwarte varkens (voor de vermaarde pata negra) en paarden met klassevolle hoeves. Zeker geen keuterboeren.



Na 30 km ontbeet ik in San Pedro. Daar was nog de cafeteria nog niet open dus dronk ik mijn cafe con latte in een volgend dorpje. 


De volgende heuvel bood me een prachtige pointe de vue: aan de horizon achter mij de sierra met windmolens en in de vlakte voor mij strekte Salamanca zich uit. Nog 17 km en ik kan genieten van deze cultureel pareltje, de universiteitsbibliotheek van de pontificale faculteit en natuurlijk ook: het bloeiende nachtleven in de zwoele studentenbars.

Carcaboso - Baños de Montemayor

Gisterenmorgen om kwart voor 7 vertrokken uit Carcaboso om nog te kunnen genieten van de ochtendlijke koelte. Net buiten Carcaboso paar maal verloren gereden. Dan toch Via de la Plata gevonden. Prachtig besef dat ik fietste langsheen een pad dat gebruikt werd door de Romeinen in de Klassieke Oudheid. Getuige van Romeinse aanwezigheid zijn de talloze mijlpalen. Kronkelend fiets- en wandelpad doorheen weides voor de grootschalige veeteelt van Extremadura. Toch even schrikken als je oog in oog staat met een kudde koeien met scherp ogende hoorns. Passage onder de boog van Caparra, alweer een indrukwekkend Romeinse restant:


Ontbijt (vers brood met cafe con latte) in Casa del Monte na stevige klim. Dan enige uren verkoeling van piscina natural opgezocht (zie foto).


In namiddag nog 20 kilometer gefietst naar Baños de Montemayor. Gegeten en dan genoten van thermische baden. Enige uren weken in Romeinse thermen was ideaal om lichamelijk (vermoeide been- en rugspieren) en geestelijk (constante stroom van impressies) volledig te ontspannen.

Avond doorgebracht langsheen pelgrimspad met uitzicht op het kuuroord. Diepzinnige, filosofische, maatschappijkritische en persoonlijke gesprekken met mijn fantastische medepelgrim Mathias.
Geen goede nachtrust door koude en harde ondergrond. Bed in Albergue van priester Blas zal deugd doen vanavond.

Gisteren hebben we halt gehouden in een badstadje (weliswaar in het binnenland, maar er bevond zich een kuuroord). We hebben er heerlijk gebaad tussen de bejaarde Spanjaarden. Ook de fietsroute van gisteren was geweldig mooi. De Via de la Plata gaat terug op een Romeinse heerbaan, en op een bepaald punt kwam de oude weg bloot, zagen we oude mijlstenen, een boog en fundamenten van een oud gehucht. Ook het landschap was nog maar eens indrukwekkend. Vannacht hebben Jasper en ik in open lucht geslapen. Wel fris. Het koelt flink af. Vanmorgen hebben we een stevige klim gedaan naar Bejar (waar we nu zitten) en hebben we nog een Vlaamse pelgrim ontmoet, die in de jaren ´80 nog missionaris is geweest in Afrika. Als het goed gaat, zie ik morgen waarschijnlijk mama en Karel, die, op de terugweg van hun vakantie in Portugal, een omweg willen maken om ons te zien. Adios!