We zijn net aangekomen in Merida, een stad met Romeinse wortels in Extremadura. De voorbije dagen waren zwaar maar plezant. Na ons vertrek in Sevilla zijn we dwars door een natuurreservaat (Sierra Norte) gereden. Hier troffen we Andalousië op haar mooist aan. De bodem was (en is nog steeds) donkerrood (cf. film Blood Diamond). De fauna en flora was ook zeer verschillend van wat wij gewoon zijn: citrus- en olijfbomen, zwarte varkens en grote geitenkuddes zonder herder in de directe omgeving. Hier in Extremadura is er blijkbaar heel wat wijnbouw. Het terrein was de eerste twee dagen extreem te noemen: veel bergpadjes met keitjes op de grond. Op sommige stukken moesten we klimmen met de fiets in de hand. Vandaag vooral een lege steenweg (met een net gebouwde autostrade vlak ernaast en parallel). Het landschap is zeer desolaat. Deze regio telt maar een dertigtal inwoners per vierkante kilometer (ter vergelijking: Vlaanderen = 456 inw./km²). Ik ga nu met Jasper Merida wat verkennen. Blijkbaar is het hier de moeite. Groeten.